Γράφει η Ιωάννα Καλαϊτζίδου

Τι κι αν η FIFA μας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου με την ανακοίνωσή της περί 25 ύποπτων(δηλαδή στημένων) ελληνικών αγώνων; Τι κι αν το γήπεδο μετατρέπεται σε χώρο με αποκλειστικά ενδιαφερόμενους  τους φανατισμένους οπαδούς; Τι κι αν το ποδόσφαιρο πάψει να είναι άθλημα και καταλήξει απλά μία αφορμή εκτόνωσης και ένα μέσο κερδοσκοπίας; Η χώρα που «γέννησε» την έννοια του ευ αγωνίζεσθαι , δε χάνει ευκαιρία να την καταπατά και να την ευτελίζει. Είτε εντός είτε εκτός αγωνιστικού χώρου , λαμβάνουν χώρα επεισόδια δίχως προηγούμενο.

Η  παραβίαση των κανονισμών , η «εξόντωση» της αντίπαλης ομάδας και η νίκη πάση θυσία είναι πια οι βασικές αρχές του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ο σεβασμός του αντιπάλου και των ποδοσφαιρικών αξιών έχει εκλείψει και τη θέση του έχουν πάρει η βία  και ο φανατισμός. Να αποδέχεσαι την ήττα με αξιοπρέπεια και να αποκαλύπτεις εκείνους οι οποίοι επιδιώκουν να εξευτελίσουν το ποδόσφαιρο λένε ανάμεσα σε άλλα οι κανόνες της FIFA στα πλαίσια του fair-play , αλλά και ποιος την ακούει… Οι παίκτες μετέρχονται κάθε τρόπο για να φτάσουν στη νίκη .Οπαδοί , διαιτητές , ακόμα και απλοί φύλακες των γηπέδων(πάρε για παράδειγμα το ματς ΠΑΟ-ΟΣΦΠ της Κυριακής) κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή να γίνουν θύματα κάποιων θερμόαιμων τους οποίους οι σύλλογοι αφήνουν ανενόχλητους  και ανεξέλεγκτους. Την έκρυθμη αυτή κατάσταση τέλος έρχονται να εκμεταλλευτούν προς ίδιον όφελος τα Μ.Μ.Ε. τα οποία προβάλλουν όσο περισσότερο μπορούν τα κακώς κείμενα θυσιάζοντας τις αξίες στο βωμό του χρήματος. Το ελληνικό ποδόσφαιρο , και όχι μόνο, νοσεί και έχει πάρει προ πολλού την κατιούσα. Σίγουρα και άλλες χώρες  βιώνουν κάτι ανάλογο και ασφαλώς και οι ιθύνοντες του χώρου γνωρίζουν τους τρόπους για εξυγίανση του χώρου. Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι πώς αλλά αν το θέλουν….